تمام

هوالمحبوب

میدونم که برای کسی مهم نیست اما این وبلاگ دیگه آپ نمیشه. چون نوشتن وقتی بهم مزه می داد که کلی آدم خوب دور و برم بودن و نقدم میکردن، وقتایی که از شدت ذوق خوندن کامنت ها اشک تو چشمام جمع می شد، وقتی که نوشتن برام دغدغه بود چون مخاطب هام کارشون درست بود. روزهایی که اگر دو روز پشت سر هم پست نمی گذاشتم حداقل یه نفر بود که حالم رو بپرسه. الان که دو هفته است آپ نکردم و کم کم داره رمز بلاگم یادم میره، واقعا نمیدونم برای کی بنویسم. هیچ وقت از خاله بازی وبلاگی خوشم نیومده که من چون برای کامنت دادم توم باید کامنت بدی. برای کسایی ارزش قائلم که می خونن و بی دلیل دوستم دارن. متاسفانه این روزها تعدادشون خیلی خیلی کم شده:(