هوالمحبوب میخواهم نقاشی ات کنمسفید به سفیدی رویاهایتسبز به سبزی لبخندهایتو سرخ به سرخی گونه های اناری اترفیق ناب شهریویری امرفیق شبهای کتابخوانییادت هست دست های گره خورده مان را؟یادت هست دیوانه بازی هایمان را زیر اولین برف زمستانی؟همراه گریه ها و لبخندهای منهمراه دردها و رنج های بیست و هشت سالگی منا...

هوالمحبوب آدم ها ساده می آیند و کنجی از قلبت را تصرف می کنند و بخشی از لبخندهایت را به یغما میبرند؛ آدم ها می آیند تا از غربت نفس گیرشان به قلب تپینده ی تو پناهنده شوند؛ می آیند و مینشینند و شروع میکنند به خاطره شدن، با هر لبخندی، با هر عطری، با هر بیت شعری که سمتت تو میفرستند، خاطره ای به پهنای وجو...